mike-franssen.reismee.nl

Byron Bay naar Sydney

Hallo allemaal,

Na een aantal drukke weken te hebben gehad is het weer eens tijd om jullie op de hoogte te stellen van mijn ervaringen. Ik zal voor het gemak maar even verder gaan vanaf het punt waar ik mijn rijbewijs heb gehaald, en ben begonnen met reizen.

Aangezien ik al in Brisbane en Gold Coast ben geweest, werd de eerstvolgende stop Byron Bay. Byron Bay is een hippie/surf stad die heel bekend is en waar dan ook veel toeristen en backpackers stoppen. Sommige mensen vinden deze stad helemaal geweldig, aangezien er altijd wel iemand rond loopt die gekker is dan jou. Door al het toerisme is deze stad zijn charme wel een beetje verloren. Het was na mijn idee een hele drukke, maar toch kleine stad, waar niet heel veel te beleven is. Natuurlijk moet je hier wel even langs zijn geweest, als je toch in de buurt bent. Veel andere backpackers zeiden dat het zo geweldig was dat ze vaak langer bleven dan gepland. Ik heb 2,5 dag doorgebracht in en rond Byron, wat erg gezellig, leuk en mooi was, maar ook lang genoeg. Aangezien ik een auto heb ben ik met andere backpackers een dagje rond om Byron Bay gaan kijken. Hier zijn nog veel kleine ouderwetse dorpjes, waar je nog het oude Byron Bay tegen komt.

Na Byron ben ik naar Yamba gereden, dit is een kleine rustige stad aan de kust. Hier waren weer enkele punten die je even mee moest nemen, maar niet echt spectaculair. Het beste was het “groene” en “blauwe” meer (zie foto), hier kon je namelijk cliff springen. (zie filmpje)

Verder was er in Yamba niet veel te zien of doen, dus ben ik doorgereden naar Coffs Harbour. Coffs Harbour is een oude haven stad, waar vroeger de grote hout industrie was gevestigd. Nu is het een stad waar veel mensen voor een nacht stoppen (, een foto met de grote gele banaan maken) en hun reis langs de oostkust weer vervolgen. Ik had een nacht geboekt in een rustig hostel, waar we s ’avonds rustig buiten een biertje of 2    aan het drinken waren. Echter waren er ook families die in het hostel verbleven, waardoor we na 10 uur netjes verzocht werden na het strand te gaan om verder te drinken. Eenmaal bij het strand aangekomen, kwamen we nog enkele andere reizigers tegen. Dit leiden tot een zeer gezellige, (lees dronken) en geslaagde avond. Bij de mensen die we leerde kennen hier was een Duitse jongen die in Sydney woont. Ik was met hem aan het praten, en we kregen het over de plannen voor oud op nieuw. Ik zei dat ik in mijn auto wilde gaan slapen, aangezien de prijzen voor hostels en hotels niet te betalen waren. Hij vertelde mij toen dat hij nog op vakantie zou zijn met de jaarwisseling, en dat ik anders zijn kamer voor een klein bedrag wel kon huren. Dus zo gezegd zo gedaan, ik hem dronken 100 dollar overgemaakt, en hij mij dronken de sleutel van zijn kamer gegeven.    (Waar dat drinken toch niet allemaal goed voor kan zijn.)    

Coffs Harbour had mij inmiddels genoeg opgeleverd, en voor de Duitser zich kon bedenken, ben ik snel doorgereisd richting Dorrigo National park. Op weg naar het park reed ik over The waterfall road, waar links en rechts van de weg kleine en grotere watervallen te zien waren. Dorrigo national park is een erg mooi regenwoud met waterval, dus ik dacht mooi vroeg die kant op te gaan om het meeste uit mijn dag te halen. Het positieve was dat het niet zo druk was, maar aangezien het die nacht had geregend was er bij het uitkijkpunt niet veel te zien. (zie foto) Na deze geweldige ervaring ben ik een mooie route door het regenwoud gaan lopen. Hier was het in het begin ook nog erg mistig, maar het was wel droog. Echter naarmate ik halverwege was begon het te regenen, (wat een verrassing in een regenwoud  ) ik had er even niet bij nagedacht dat dit zou gebeuren en was mooi zeiknat aan het einde van de route. Beetje jammer, maar dat kan de beste overkomen zullen we maar zeggen.

De volgende dag ben ik doorgereden naar Port Macqaurie. Hier ben ik een stuk langs de kust afgelopen, waar mensen op elke steen een tekening/verhaal konden schilderen. (zie foto) Verder was er een mooi park waar honderden vleermuizen aan de bomen hingen. (zie foto) En Port Macqaurie heeft het enigste Koala ziekenhuis ter wereld. Hier ben ik ook nog even langs geweest, maar ik vond het een beetje een leuke naam die ze bedacht hadden voor een opvangcentrum voor gewonde dieren. Ik ben namelijk in Sydney ook naar een opvangcentrum voor gewonde dieren geweest. Hier worden wilde gewonde dieren opgevangen, verzorgt en later weer teruggezet in de natuur. In Sydney waren er ook koala’s aanwezig, dus wat het koala ziekenhuis nu zo bijzonder maakt is mij niet helemaal duidelijk.

Na Port Macqaurie ben ik doorgereden naar Nelsons Bay. Hier hebben ze kleine duinen aan het strand, waar je kunt sand boarden. Aangezien de kans op wintersport dit jaar erg klein is dacht ik dat dit een mooie vervanger zou zijn voor het snowboarden. Het sand boarden was inderdaad wel leuk om te doen, maar er zijn enkele grote verschillen die het minder interessant maken. Punt een is een kleine berg, je bent binnen 20 sec onder. Punt 2 het is er 30 tot 40 graden, wat er meteen weer voor zorgt dan je je voeten verbrand aan het zand. Punt 3 als je valt, wat nogal eens gebeurd, komt er geen sneeuw maar zand je broek en t shirt in. En punt 4 is het slechtste en meest ergerlijk, ze hebben geen liften. Je mag dus met 30 a 40 graden lekker op blote voeten en je broek vol zand de duinen op lopen.   

Nelsons bay is een half uurtje van Newcastle vandaag, hier ben ik voor 2 dagen gestopt. Newcastle is een mooie, voor Australische begrippen, oude stad. Ze hebben hier mooie stranden, parken en routes om de stad te verkennen. Het was hier dus voornamelijk veel lopen, en kijken wat de stad had te bieden. S’ avonds kon ik hier gratis in een park in mijn auto slapen, wat een mooi goedkoop voordeel was. Het is echter niet heel handig om de autosleutels in de auto te leggen, en dan de laatste deur die van de binnenkant is gesloten dicht te maken. Dan sta je dus mooi om half 11 s’ avonds met een dik vest aan buiten de auto te bedenken hoe je hier weer onderuit gaat komen. Gelukkig krijg je met een tentstok die tussen de rubbers van de ramen passen veel voor elkaar. (zie foto) Het raampje kon ik weer openschuiven, om ze de sleutels te pakken, en lekker warm in de auto te slapen.

Vanuit Newcastle ben ik teruggereden naar Sydney, om oud op nieuw te vieren. Aangekomen in de goedkope en zeer ruime kamer, leerde ik de 3 huisgenoten van de Duitser kennen. Zeer aardige mensen, die mij alle voorziening lieten zien, en waarmee ik de hele dag FIFA heb gespeeld.

Het was nog altijd onduidelijk waar we oud op nieuw zouden gaan vieren, maar op 30 december waren we op een feest met alleen maar Nederlanders, en bijna iedereen ging naar Luna park. (Luna park is een oud klein attractiepark in de haven van Sydney.) Dit zorgde er ook voor dat bijna niemand van plan was vroeg op te staan om in een park een plekje te bemachtigen om s’ avonds het vuurwerk goed te kunnen zien. Toen heb ik ervoor gekozen om toch maar voor Luna park een kaartje te kopen. Dit was pijn geld voor een backpacker, aangezien dit meer dan 100 euro was, en de drank er niet bij zat. Maar toen wij met meerdere Nederlanders eerst lekker lang in bed konden blijven liggen, om erna rond 5 a 6 uur richting Luna park te gaan was dit al een enorm voordeel. Eenmaal in het park was het wel leuk om enkele attracties mee te pakken, aangezien bijna alle hiervan open en gratis waren. Hierna zijn we even gaan kijken naar het vuurwerk van 9 uur. Dit wordt elk jaar gedaan voor de kinderen, die hierna naar bed kunnen worden gebracht. Het vuurwerk van 9 uur viel mij toch wat tegen, aangezien menig festival waar ik ben geweest een betere show had. Na het vuurwerk van 9 uur zijn we echter mooi vooraan blijven zitten om onze plekken niet te verliezen. We hebben toen 2 uur in de drukte zitten wachten, en we zijn per minuut onze investering in het kaartje meer gaan waarderen. Het zou geen doen zijn om vanaf 6 of 8 uur s’ morgens op een plekje te moeten zitten om het vuurwerk om 12 uur te kunnen zien.

Na 2 uur wachten was het dan eindelijk zo ver, HET vuurwerk in Sydney. We hadden een goed zicht op de brug, waar het vuurwerk het beste is. Verder konden we ook nog een andere locatie zien waar ze vuurwerk afstaken. Op sommige momenten had je gewoon even te weinig ogen. Het was prachtig om te zien, en de 2 uur wachten zeker waard. Toen het vuurwerk was afgelopen, was er gelukkig nog een groot feest bij Luna park. Dit was een groot voordeel, aangezien na 12 uur de eerste 2 uur openbaar vervoer geen optie is door de drukte.

Maar dan zoals altijd natuurlijk ook even de MAAR kant. Het vuurwerk was prachtig, maar toch voor ons gevoel vrij kort. Na 15 a 20 minuten was het wel gedaan, en hierbij was het zo dat het vuurwerk niet aan een stuk doorging. Het wisselde een beetje tussen de plekken die wij konden zijn. Wanneer je namelijk aan de andere kant van de brug stond, kon je ook een lichtshow op de brug zien.

Kort even nieuwjaarsavond Sydney. Wanneer je meer dan een half jaar ervoor weet dat je naar Sydney gaat met oudejaarsavond, boek heel vroeg. Wanneer ik het zelf nog eens zou doen zou ik aan de andere kant (opera house kant) graag op een (party)boot het vuurwerk willen zien. Dit kost waarschijnlijk nog meer dan dat dit heeft gekost, maar je hebt het beste uitzicht, je hoeft niet vroeg in de drukte te staan, en je hebt meteen een feest voor achteraf.

Dan even tussendoor, mijn excuses voor dit lange verhaal. Had geen idee dat ik zoveel te melden had.    Misschien voor de volgende keer als ik daadwerkelijk alleen aan het reizen ben een snellere update. Dit zorgt er meteen voor dat ik niet meteen uren kwijt ben met foto’s uitzoeken en een verhaal te typen. Van de andere kant is het natuurlijk ook goed om nu al terug te kijken naar de mooie tijd die ik hier heb, en alles wat ik meemaak. Het blijft voor mij lastig om op elk moment te genieten, en te beseffen dat het niet vanzelfsprekend is dat ik dit allemaal meemaak. Het wordt een normale manier van leven, wat ervoor zorgt dat je bepaalde activiteiten en bezienswaardigheden als normaal gaat zien.

Zo weer even terug naar het verhaal. Nieuwjaarsdag staat natuurlijk altijd in het teken van de Nieuwjaars duik. Aangezien ik helaas dit jaar niet de optie had om rond het vriespunt een koude maas in te duiken, moest er wel een alternatief komen. Gelukkig voor mij wordt er elk jaar door Nederlanders een Nieuwjaars duik georganiseerd op Bondi beach in Sydney. Een goed alternatief als je het mij vraagt, lekker met 25 a 30 graden een zee in rennen die voor ons niet koud te noemen is. Dit was een mooie ervaring, om ongeveer 500 Nederlanders met een unox muts de zee in te zien rennen. Het mooiste ervan was het uitleggen aan toeristen wat we in hemelsnaam aan het doen waren met die mutsen op.    En zoals het altijd hoort bij een belachelijk evenement, is er altijd een afterparty waar weer vrolijk gedronken kan worden.

De dagen rond oud en nieuw waren gezellige maar drukke dagen, waarna ik even een paar dagen rustig aan heb gedaan. Dit was wel nodig want de afgelopen week stond het surfkamp op de planning. Het surfkamp stond voornamelijk in teken van surfen, zo ongeveer 4 uur per dag voor 5 dagen. Maar na de laatste surf les van de dag werd er natuurlijk ook weer gezellig een pilsje gedronken. Het kamp was erg geslaagd, aangezien ik nu vrij aardig kan surfen. (voor een beginner) Het veel mij 100% mee hoe moeilijk het surfen was, ik kon de eerste dag al een aantal keer blijven staan. Ik ben wel erg blij dat ik dit kamp heb gedaan, want je kunt niet naar Australië gaan en niet proberen te surfen.

Zo dat was het dan eindelijk wel weer. Ik heb nog niet de tijd gehad om alle foto's en filmpjes op de site te zetten, maar dit zal in de loop van de week wel gebeuren.

Groetjess,

Gold Coast

Hallo,

Nou bij deze de iets wat snellere update van mijn reis.   Om de spanning ervan af te halen, het rijbewijs is in binnen.    Ik ben vorige week op geweest voor de kleine vrachtwagen, en heb gisteren en eergisteren gelest met de grote. En ben gisteren ook een soort van op examen geweest voor de grote. Het examen begon met een theorie toets (zie foto). Om het extra moeilijk te maken kreeg ik op dinsdag de vragen en het examen al mee naar huis. Zo kon ik mooi even 3,5 uur huiswerk maken, maar wist ik wel zeker dat elke vraag goed was.    Woensdag ging ik weer terug naar de rijschool, waar ik om 6 uur s ’morgens  mijn rijles mocht hervatten. Na enkele uren rond te hebben gereden was het tijd voor een pauze. Na de pauze zijn we verder gereden, toen de examinator mij beoordeelde of ik goed genoeg reed. (De examinator kon ik goed, aangezien dit mijn rijinstructeur was.   ) Het behalen van het grote rijbewijs stelde dus niet echt veel voor. Toen ik eenmaal mijn certificaat in handen had, mocht ik weer naar The department of transport. Hier mocht ik voor de 3de keer in een maand tijd mijn rijbewijs aan gaan vragen.    Ik heb nu dus 3 rijbewijzen die allemaal onderweg zijn naar mij. En aangezien ik nog steeds van plaats naar plaats aan het reizen ben komen deze allemaal op een andere locatie aan. Een beetje een nadeel van het rondreizen als je het mij vraagt.

Vanaf het moment dat ik bij de appelboer ben vertrokken, ben ik naar Gold Coast gegaan. Om hier te komen mocht ik echter een uurtje omrijden, i.v.m. de welbekende bosbranden. Deze zorgen er namelijk voor dat ze bepaalde wegen hier afsluiten. In Gold Coast heb ik even een welverdiende vakantie gevierd, en ben ik mooi een paar dagen op stap geweest. Hierbij moet wel vermeldt worden dat ik goed moest indrinken met goedkope wijn, aangezien ze in de clubs doodgewoon 7 euro vroegen voor een flesje bier. Het stappen heb ik afgewisseld met dagjes strand hangen, om zo toch maar een beetje bruin te worden.   

Verder heb ik de auto weer verder verbouwt, zodat ik nu ook onopvallend achterin kan slapen. Dit komt goed van pas wanneer ik naar Sydney ga voor oudejaarsavond. De prijzen die ze daar durven te vragen voor 1 of meerdere overnachtingen zijn echt bizar. De bedoeling is om de auto op het vliegveld te parkeren, en dan s ’nachts in de auto te slapen. Ik heb het nu alvast een keer geprobeerd, maar het is toch erg warm vergeleken met de tent. Ik snap dat dit voor jullie een beetje moeilijk is te begrijpen, aangezien het bij jullie waarschijnlijk nog net niet sneeuwt. Hier is het echter nog elke dag mooi rond de 30 graden.   

Na mijn rijbewijs te hebben gehaald ben ik maar een echt begonnen met reizen, en het bezichtigen van het land. Zo ben ik gisteravond aangekomen in Byron Bay, en ga ik langzaam mijn weg terug zoeken naar Sydney voor oudejaarsavond.

Verder is er eigenlijk niet veel nieuws, maar dat krijg je natuurlijk ook met zoon snelle update.   

Groetjes,

Stanthorpe

Hallo,

Het is onderhand wel weer eens tijd voor een update over mijn reis. Aangezien ik de laatste tijd weinig tijd en zin heb gehad om alles online te zetten moest het er nu toch weer een keertje van komen.

Ik heb ervoor gekozen om de auto weer helemaal in orde te laten maken, zodat ik mijn reis veilig kan voortzetten. Echter heeft dit veel meer gekost dan vooraf verwacht.   Aangezien dit en veel andere dingen duurder waren dan verwacht heb ik ervoor gekozen om mijn eerste baan te gaan zoeken. Ik wist vooraf dat Meggy Bruynen in de buurt (3 uur rijden) van Brisbane woonde, heb ik met haar contact opgenomen. Dit was in eerste instantie alleen om te gaan kijken hoe zij hier woonde, en terecht is gekomen. Meggy kwam echter met een leuke mogelijke baan om farm work te gaan doen. Dit bij een Nederlander die zijn bedrijf heeft uitgebreid naar Australië. (Kurstjens farming Australia) De man woont bij Meggy in de buurt en zij kent hem goed. Dus maar contact gezocht met Kurstjens. Helaas zeiden ze tegen mij dat ze net klaar waren met de oogst van dit jaar, en mij geen baan konden aanbieden. Ik wilde toch bij Meggy langs gaan, en heb er toen voor gekozen om naar Stanthorpe te gaan.

Eenmaal in Stanthorpe aangekomen is mij een baan aangeboden bij een appelboer "ausfarm fresh". Nadat ik hier was aangenomen, kreeg ik een lijsje mee met dingen die ik aan moest schaffen. Ik moest een hoed, zonnebrand, insectenspray, een lange broek en een shirt met lange mouwen gaan halen. Dus ik zoals altijd netjes gedaan wat van mij werd verwacht.   (zie foto) Het werk houdt in het plukken van kleine appels, dit zodat er niet te veel appels aan de boom blijven hangen. Wanneer dit werk niet wordt gedaan hebben de appels niet de juiste kwaliteit bij de oogst. De eerste paar dagen bevielen best goed, aangezien andere backpackers klaagden over hun werk. Zij moesten de hele dag voorover gebukt staan om sla te snijden. De werkdagen zijn hier van 6 tot 16.30 en op zaterdag van 6 tot 12. Hierbij krijgen we doordeweeks wel elke dag een half uur pauze doorbetaald. Echter na een week in 30 graden te hebben gestaan met lange kleren, heb ik de conclusie getrokken dat ik het zoals altijd, toch beter weet. Zie foto outfit 2. De eerste week kwamen we goed door, maar er werd duidelijk dat we wel heel saai werk hadden. Het was daadwerkelijk alleen maar appels plukken. En als je dan ook nog eens gaat dromen over appels  , wordt het toch wat veel van het goede. Niet echt een leuke baan, maar aangezien alleen de zon voor niets op gaat, moeten ik het geld toch ergens vandaan halen.

Ik wist dat ik ongeveer 3 weken zou gaan werken, om hierna mijn reis voort te zetten. Dit was dus een mooie tijd om het succesverhaal van het rijbewijs weer op te pakken. In Brisbane hebben ze mij verteld welke punten ik nog in orde moest maken om het rijbewijs aan te kunnen vragen. Punt 1 het vertalen van het Nederlandse rijbewijs naar het Engels door een officieel Australische instelling (NAATI). Punt 2 het verkrijgen van een uitleg over de Nederlandse categorieën in het Engels. (Deze zijn niet natuurlijk niet hetzelfde want dat zou alles te makkelijk maken.   ) En punt 3, het aan kunnen tonen van een verblijfsplaats in Queenland. Punt 1 en 3 waren niet echt een probleem. Punt 2 daar in tegen kosten wat meer moeite. De uitleg moest komen van het RDW, omdat deze de rijbewijzen in Nederland uitgeeft. De eerste keer dat ik contact zocht met het RDW snapten ze niet wat ik moest hebben. Bij de tweede keer verwezen ze mij door na het CBR. Deze stuurde mij weer mooi terug naar het RDW. Lekker handig dus. Echter kreeg ik nu bij het RDW wel iemand te pakken die er verstand van had, en toen deze 1,5 week later ook nog het juiste document mailde kon ik weer verder. Het was weer eens tijd voor een bezoekje aan the department of transport. Hier kwam ik bij mensen terecht die niet wisten hoe het in elkaar zat, (gelukkig niet eerder gehad ) echter kon ik ze het hier niet kwalijk nemen, aangezien het een klein dorp is waar ze deze vragen nooit krijgen. Wel gingen ze voor mij aan de slag, en werd ik een dag later terug gebeld. Ze hebben mij toen uitgelegd wat er verder moest gebeuren.

Aankomende maandag mag ik weer bij hun op bezoek komen, om mijn rijbewijs aan te vragen. Ik krijg dan het auto en motor rijbewijs, en mag meteen theorie examen doen voor de vrachtwagen. (10 hele vragen, waarvan er 8 goed moeten zijn.) Hierna moet ik een rijschool zoeken, waarvan ik een trekker oplegger combinatie kan gebruiken voor het praktijkexamen. Hierna wordt mijn vrachtwagenrijbewijs en ervaring erkent. Dit resulteert erin dat ik mag beginnen met het MC (road train) rijbewijs. Dit is gelukkig maar 1 dag, het is wel een beetje jammer dat hier 6 weken aan voorbereiding aan vooraf gaan. Om alles wat sneller te laten verlopen heb ik bij de appelboer aangekondigd dat ik volgende week mijn laatste week werk.

Het doel is om bij de volgende update het rijbewijs binnen te hebben. Het is dan ook de bedoeling de update sneller te geven dan deze. Maar als ik hier tot nu toe iets heb geleerd, is het dat het niet altijd gaat zoals verwacht.

Even kort samengevat, de auto is weer helemaal in orde, er staat weer geld op de rekening en het rijbewijs zou vrij snel binnen moeten kunnen zijn.

Groetjes,

PS: de bosbranden vormen hier geen gevaar, maar ze laten af en toe wek zien dat ze dichtbij zijn. (zie filmpje)

Reis plus eerste week Sydney

Hallo,

Dan toch maar eens even een update vanaf de andere kant van de wereld. Zoals de meesten van jullie weten ben ik 19 oktober begonnen aan mijn reis. Voordat ik echter in Sydney was, mocht ik nog eerst even langs Berlijn en Singapore. De reis naar Berlijn stelde natuurlijk niet zoveel voor. Toen ik in Berlijn in het hostel ging slapen om nog wat extra energie mee te pakken voor de reis, werd mij meteen weer duidelijk waarom ik hostels zo veel mogelijk probeer te mijden. Mensen die gezellig aan het praten waren, lampen aan lieten en rond een uur of 3 weer vertrokken. Niet veel aan gehad dus. S'ochtends de reis hervat en voor de eerste 12,5 uur in het vliegtuig gestapt. Het vliegtuig was van een echte budget maatschappij want TV's, drinken, eten en een kussen voor wat te slapen waren er niet bij. Gelukkig wist ik dit vooraf wel en had ik mij erop voorbereid. (Degene naast mij, vloog voor zijn werk en had geen idee  ) Eenmaal in Singapore aangekomen mocht ik 6 uur wachten op het vliegveld. Niet mijn beste ervaring, maar goedkoop was het wel.   Na de 6 uur nog even het laatste stukje naar Sydney vliegen (7,5 uur). Gelukkig hier maar een half uurtje van meegekregen, de rest mooi kunnen slapen. 

Eenmaal in Sydney aangekomen mocht ik door de gevreesde douane, ook al had ik niets te verbergen. Dit stelt niets voor vergeleken met de dingen die ze op TV laten zien. Vanuit het vliegveld werd ik naar mijn hostel gebracht, daar aangekomen bleek er een groot welkoms feest voor mij te zijn georganiseerd. Dus ik maar snel ingecheckt, spullen op mijn kamer neergelegd, en naar beneden voor een verdient biertje. Helaas bleek het feest toch niet voor mij en moest ook ik gewoon betalen.   Een glas bier van 0,3 L werd doodleuk voor 9,5 AUD dus omgerekend een kleine 6 euro. Niet erg handig als je de Boesjer gewent bent.   

De eerste paar dagen waren natuurlijk een beetje wennen, en er moesten nog wat dingetjes geregeld worden. (Denk aan bankpasje en telefoonabonnement.) De eerste dagen waren een combinatie van wat regelen, en de stad bezichtigen. Verder waren er vanuit het hostel ook feesten georganiseerd, waarbij het bier dan wel enigszins te betalen was. Dit zorgden ervoor dat ik wat nieuwe mensen leerde kennen, waarmee je dan Sydney kon verkennen. Na 3 a 4 dagen ben ik gaan informeren naar het behalen van het road train rijbewijs, omdat ik hier zo snel mogelijk mee zou kunnen werken. 

Dit bleek iets wat moeilijker te zijn dan ik vooraf had verwacht. Ik moet namelijk eerst mijn Nederlands rijbewijs om laten zetten naar een Australisch rijbewijs. Dit is geen probleem voor alleen de auto, maar hier hebben ze andere en meerdere categorieën dan wij in Nederland. Het probleem is dat hun niet weten wat CE inhoud, m.b.t. gewichten en assen van een vrachtwagen, en hun niet snappen wat code 95 is. Gelukkig heb ik in Nederland nog iemand leren kennen die ook in oktober naar Australië is gekomen met hetzelfde idee. Helaas gaf dit geen garanties, want ook hem lukten het niet. Hij kon wel nog een andere Nederland die het gelukt is met een road train te rijden binnen een jaar. Het verschil zit het in welke staat van Australië je het rijbewijs aanvraagt. Dit is blijkbaar het makkelijkste in Queensland. Dus heb ik afgelopen maandag voor de verandering maar weer eens het vliegtuig gepakt naar Brisbane in de staat Queensland. 

Voor ik naar Brisbane ben gevlogen heb ik op internet ook maar meteen gezocht naar een geschikte auto. Zo kwam ik een Frans koppel tegen die er een verkocht in Brisbane. Zo heb ik de tweede dag in Brisbane mijn nieuwe Australische auto gekocht. Dit was de dag van de aankoop nog een redelijk goede deal. Volgens de garage waar ik de auto heb laten controleren, voor ik hem kocht,  moesten er wat kleine dingen aan gebeuren. De dag na de aankoop ben ik naar een andere garage gegaan, om deze te laten maken. De eigenaar van deze garage vertelde mij na een paar uur, dat er wel wat meer aan moest gebeuren. Niet echt een goede deal dus. Verder heb ik voor het rijbewijs wel alles in werking kunnen zetten in Brisbane. 

Kort samengevat, is Sydney mij heel goed bevallen de eerste week. (Ook al viel deze wel een beetje tegen voor een wereldstad) En is Brisbane tot nu toe nog geen succesverhaal.  

Groetjes uit Australie

PS. Ik ben gestopt met het gebruiken van mijn Nederlands telefoonnummer, mochten jullie mij nodig hebben ben ik te bereiken op +61 450 115 413


Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Mike

  • «
  • »

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active